keyboard_arrow_up

Restaurant Lindehof - Nuenen

 woensdag 10 augustus leestijd 4 minuten
Eten bij De Lindehof is een reis over de wereld door middel van cullinaire sensaties.
De Lindehof
De eerste keer dat we bij
De Lindehof
Het restaurant ligt in Brabantse Nuenen aan de Beekstraat 1 (5671 CS).

restaurant-delindehof.nl
gingen eten, had
Soenil Bahadoer
pas een paar jaar zijn (eerste)
Michelinster
.
Eind januari 2004 kreeg De Lindehof haar eerste Michelinster en in 2015 volgde de tweede ster
Tijdens deze eerste ervaring werden we verrast met zijn uitzonderlijke kookkunsten, al waren
de gerechten
Destijds genoten we van:
  • Marbré van wagyu-pastrami en eendenlever, tagliatelle van rode biet, cilinder van rode bietenkaramel en stroop van port en kaneel.
  • In de schelp gebakken coquille met bouillon van sjalotten, afgeschuimd met aardappel en truffel.
  • Langzaam gegaarde heilbot met grove mosterd, croûte van peterselie en citroen, vinaigrette van mangochutney.
  • Drie bereidingen van kalf: allereerst de filet op lage temperatuur gegaard, vervolgens de gestoofde sukade in eigen jus geparfumeerd met steranijs en tot slot, krokante zwezerik met een saus van Banyuls.
  • Ravioli van abrikozengelei gevuld met kokosmousse en bitterballen van pure chocolade.
toen nog redelijk traditioneel.

Inmiddels is het 2022 en hoog tijd voor een tweede bezoek. De verwachtingen zijn hoog gespannen, zeker omdat we bij het reserveren al
een aanbetaling
De aanbetaling as € 50 per couvert. Deze aanbetaling wordt in mindering gebracht op het uiteindelijk te betalen bedrag. Waarschijnlijk gebeurt dit om een 'no show' te voorkomen. Mensen die reserveren, maar niet komen, is voor een horecaondernemer namelijk echt problematisch, aangezien de gereserveerde tafel die avond geen rendement oplevert (en dus verlies) omdat de vaste lasten nu door minder gasten moet worden opgebracht.
moesten doen. Iets dat we nog niet echt gewend zijn in het Brabantse land.

Bij binnenkomst worden we hartelijk ontvangen door Soenil zelf. Hij brengt ons naar onze tafel in de erker met de rug naar de ramen. Hiervanuit hebben we een mooi uitzicht over de zaal, ook al is zaal niet het juiste woord. Je kunt het beter een huiskamer noemen, iets wat het waarschijnlijk ooit was. Door de beperkte ruimte, is er ook maar capaciteit voor een beperkt aantal gasten, die daardoor alle aandacht krijgen.
Gelakte paling op een broodje bapao (foto: CVR Magazine)
We beginnen de avond met bubbels en we kiezen voor de
Special Cuvee van Bollinger
.
Tijdens het inschenken wordt gemeld dat dit de lievelingschampagne is van James Bond. Daarbij wordt eraan voorbij gegaan dat James Bond een fictief persoon is. Het geeft wel aan dat de makers van de Bondfilms smaak hebben.

Lees meer over Bollinger Champagne in CVR Magazine
Na de eerste amuses komt Soenil zelf met de kaart. Hierop staan een aantal voor-, hoofd- en nagerechten, waarbij telkens een 'signatuur dish' zoals Rendang of Kreeft. Wij kiezen echter voor het Menu Toque Blanche, waarbij we een hoofdgerecht vervangen voor
Wagyu
.
Wagyu is een Japans rundvee ras waarvan het vlees een ​​uitgebreide mate van marmering heeft door de hoge percentages olieachtig, onverzadigd vet. Op sommige boerderijen worden de runderen gemasseerd, luisteren ze naar klassieke muziek en krijgen bier of wijn te drinken.
Zeeduivel (foto: CVR Magazine)
Het menu
tijdens het diner
Tijdens de lunch kun je kiezen of het menu uit drie, vier, vijf of zes gangen bestaat.
bestaat uit zes gangen, netjes verdeeld in twee voorgerechten, twee hoofdgerechten en twee deserts.

Bij de amuses was het al duidelijk dat de traditionele keuken van jaren geleden heeft plaatsgemaakt voor hoogwaardige creaties die de nadrukkelijke signatuur van de meester dragen. Het is ook niet zonder reden dat hij de 'Spicy Chef' genoemd wordt. Zijn gerechten worden beïnvloed door zijn Hindoestaanse en Surinaamse afkomst, met zijn moeder als zijn grootste inspiratiebron. Maar ook tijdens zijn vele reizen doet hij uit alle windstreken ideeën op, terwijl er ook elementen uit de traditionele (Franse) keuken herkenbaar blijven in de gerechten.
Roti met aardappel masala, 24 uur gegaard rundvlees en gelakte paling (foto: CVR Magazine)
Na de voorgerechten met langoustine en zeeduivel, volgt het eerste hoofdgerecht met wederom paling, maar nu in combinatie met gerechten uit India. Daarna volgt het tweede hoofdgerecht met vlees van het Wagyu-rund; gelakt en dan geroosterd op een houtskoolgrill. De smaak is ontegenzeggelijk heerlijk en het vlees is vooral ongelooflijk mals; het smelt bijna op je tong.
Hoofdgerecht met gelakte Wagyu en een balletje met tandoori (foto: CVR Magazine)
Bij het tweede desert krijgen we een grijs bolletje aan een takje. Hoewel het er niet appetijtelijk oogt, hebben we er natuurlijk alle vertrouwen in en stoppen het in één keer in onze mond. Het zijn de heerlijkste beignets die we ooit gegeten hebben. Een schot in de roos.
Beignets met annanas (foto: CVR Magazine)
Als afsluiter komt de koffie met friandises die onder andere bestaan uit een Surinaamse feesttaart (fiadoe), een bonbon gevuld met bami ketjap (zonder de bami), een chocoladereep met yuzu en als afsluiting een snoepje met een zeer pittige vulling.
Koffie met friandises (foto: CVR Magazine)
Na al die jaren was dit een overtreffende tweede kennismaking en dit smaakt naar meer, want waarschijnlijk is de trukendoos van Soenil nog lang niet leeg. Aan zijn enthousiasme zal het in ieder geval niet liggen.
Dit artikel verscheen 10 jaar geleden voor het eerst en gisteren om 12:25 uur is er een grote inhoudelijke update geweest.